Boli Cię zewnętrzna strona łokcia, kiedy podnosisz czajnik, klikasz myszką albo kręcisz kierownicą? To bardzo częsta historia i nazywa się łokieć tenisisty, choć z tenisem zwykle nie ma nic wspólnego. Znacznie częściej winny jest powtarzalny chwyt: te same ruchy przez lata i te same przeciążone ścięgna. Poniżej znajdziesz, kiedy wystarczy opaska na łokieć tenisisty, a kiedy warto sięgnąć po ortezę łokcia, i jak nie kupić czegoś w ciemno.
Piszemy o tym, jak dobrać wyrób, a nie o leczeniu. Jeśli objawy są ostre albo szybko narastają, dobieranie ortezy nie jest pierwszym krokiem.
Czym w praktyce jest łokieć tenisisty
Chodzi o przeciążenie przyczepów mięśni prostowników przedramienia, po zewnętrznej stronie łokcia. To te same mięśnie, które napinają się przy każdym zaciśnięciu dłoni. Dlatego boli przy ściskaniu, przy unoszeniu filiżanki, a czasem rano, gdy prostujesz rękę po nocy. Nazwa myli, bo dotyczy nie tylko tenisistów. Ryzyko rośnie tam, gdzie powtarzalny ruch nadgarstka i przedramienia łączy się z mocnym chwytem i realnym obciążeniem, a więc zarówno w sporcie, jak i w pracy fizycznej czy rzemieślniczej.
Ani opaska, ani orteza tego nie wyleczą i nie ma sensu obiecywać czegoś takiego. Robią co innego: zdejmują część obciążenia z bolącego przyczepu, dają pewność w ręce i pozwalają przejść przez dzień bez ciągłego oszczędzania łokcia. Warto od razu wiedzieć, czego się spodziewać: badania nad paskami typu counterforce pokazują u części osób krótkoterminową ulgę w bólu i lepszy chwyt, ale wyniki nie są jednoznaczne i nikomu nie zastąpią stopniowego przyzwyczajania ścięgna do pracy. Nie ma też jednej konstrukcji najlepszej dla wszystkich. Więcej o samych objawach i przebiegu jest w artykule o leczeniu łokcia tenisisty.
Opaska, pasek podłokciowy i orteza z szyną: czym się różnią
W sklepie te nazwy się mieszają, choć każdy z tych wyrobów jest ortezą. Różni je konstrukcja i siła stabilizacji:
Pasek podłokciowy, nazywany też opaską counterforce. Wąski pasek z poduszką, zakładany kilka centymetrów poniżej łokcia. Lekki, chowa się pod rękawem, sprawdza się w biurze i na treningu.
Opaska uciskowa na cały łokieć. Rękaw kompresyjny, czasem z silikonową pelotą. Obejmuje staw szerzej i rozkłada nacisk na większej powierzchni, więc dla części osób jest po prostu wygodniejszy w noszeniu. To różnica w konstrukcji, a nie osobne wskazanie.
Orteza z szyną. Mocniejsza konstrukcja, często z regulacją zakresu ruchu. Wchodzi w grę po urazie albo wtedy, gdy łokieć przez jakiś czas po prostu nie ma się prostować do końca.
Jeśli wiadomo już, że chodzi o przeciążenie przyczepu prostowników, a ból pojawia się głównie przy chwytaniu i pracy dłonią, pasek podłokciowy jest jedną z sensownych opcji na start. Sam brak obrzęku i zachowany zakres ruchu niczego jeszcze nie przesądzają, bo podobnie potrafią boleć inne rzeczy. Gdy ból wraca przy każdym obciążeniu, dokręcanie rzepu na siłę niczego nie załatwi. To raczej znak, że sam wyrób nie jest tu rozwiązaniem i trzeba cofnąć się do przyczyny przeciążenia. Modele obu typów znajdziesz w ortezach łokcia.
Pasek podłokciowy zakładany poniżej łokcia, nie na samym stawie.
Ortezy łokcia
Szukasz gotowego modelu? Od lekkich pasków po mocniejszą stabilizację.
Zobacz ortezy łokcia → · zadzwoń lub napisz
Jak założyć opaskę, żeby miała sens
Najczęstszy błąd to założenie jej dokładnie na łokciu. Pasek ma leżeć 2 do 4 cm niżej, na najgrubszym miejscu mięśni przedramienia, a poduszka po stronie zewnętrznej, czyli tam, gdzie boli. Reszta to kwestia wyczucia ucisku: za mocno i po chwili mrowią palce, za luźno i pasek zjeżdża przy pierwszym ruchu.
Nie musisz nosić go od rana do wieczora. Znacznie lepiej działa założony na czas tego, co prowokuje ból, czyli pracy albo treningu, i zdjęty poza tym. W nocy zostaw rękę w spokoju, chyba że instrukcja producenta mówi inaczej. Po wysiłku warto zdjąć pasek i rozluźnić przedramię.
Pomiar i rozmiar bez zgadywania
Producenci podają obwód przedramienia albo łokcia w centymetrach, ale każdy wskazuje własne miejsce pomiaru i to jego trzeba się trzymać, a nie mierzyć tam, gdzie wygodniej. Miarka ma przylegać do skóry bez wciskania. Jeśli wynik wypada między rozmiarami, sprawdź, co w tej sytuacji zaleca tabela konkretnego modelu: jedni każą brać mniejszy, inni większy, a u części zakresy zachodzą na siebie. Nie ma tu jednej reguły dla wszystkich marek.
Sprawdź jeszcze jedno: czy model jest uniwersalny, czy dedykowany na lewą albo prawą rękę. Ta informacja bywa schowana na końcu opisu, a decyduje o tym, czy wyrób w ogóle będzie pasował.
Kiedy opaska to za mało
Ból narasta w nocy, dochodzi obrzęk, zaczerwienienie albo gorączka. To nie moment na twardszą opaskę, tylko na sprawdzenie, co się właściwie dzieje.
Drętwieje mały palec i serdeczny, słabnie chwyt. To zwykle nie łokieć tenisisty, tylko podrażniony nerw, a dodatkowy ucisk może pogorszyć sprawę.
Mijają tygodnie odciążania, a nic się nie zmienia. Wtedy problemem nie jest za słaby pasek i mocniejszy model niczego nie naprawi.
Sięgnięcie po ortezę z szyną ma sens wtedy, gdy łokieć ma być realnie ograniczony w ruchu. Jeśli natomiast pasek się zsuwa, to zwykle kwestia dopasowania: złego rozmiaru, założenia w niewłaściwym miejscu, kształtu nieprzystającego do przedramienia albo zużytego rzepu. Mocniejsza konstrukcja tego nie naprawi, bo rozwiązuje zupełnie inny problem.
